Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη
Οι σύγχρονες επιχειρήσεις διευρύνουν το αποτύπωμά τους, επενδύοντας σε ανθρώπους, κοινωνία, περιβάλλον και καινοτομία
Κάποιες φορές, η έννοια της ανάπτυξης χρειάζεται να κοιτάξει πέρα από τους αριθμούς. Να διευρύνει το πεδίο της και να συμπεριλάβει όσα δεν αποτυπώνονται εύκολα σε έναν ισολογισμό, όπως την ευκαιρία που δημιουργείται για έναν νέο άνθρωπο, τη γνώση που αποκτά πρόσβαση σε περισσότερους, ένα φυσικό οικοσύστημα που προστατεύεται, μια κοινότητα που ενδυναμώνεται, μια διαφορετική κοινωνική ανάγκη που βρίσκει χώρο και φωνή.
Σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο έχει αλλάξει και ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε σήμερα την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη. Από ένα σύνολο μεμονωμένων πρωτοβουλιών που λειτουργούσαν συμπληρωματικά προς την επιχειρηματική δραστηριότητα, εξελίσσεται σε μια πιο ουσιαστική έκφραση της ίδιας της εταιρικής κουλτούρας. Οι επιλογές μιας επιχείρησης, οι προτεραιότητες που θέτει και οι συνέπειες της δραστηριότητάς της αποκτούν πλέον άλλη διάσταση, καθώς η επιτυχία συνδέεται όλο και περισσότερο με την ικανότητα δημιουργίας αξίας για περισσότερους.
Η αλλαγή αυτή δεν είναι μόνο ζήτημα φιλοσοφίας
Αντανακλά τις ίδιες τις προκλήσεις της εποχής. Η κλιματική αλλαγή, η ανάγκη για μεγαλύτερη κοινωνική συνοχή, η πρόσβαση στην εκπαίδευση και την υγεία, η ενδυνάμωση των νέων, η ισότητα και η συμπερίληψη, αλλά και η στήριξη των τοπικών κοινωνιών διαμορφώνουν ένα σύνθετο πεδίο στο οποίο ο ιδιωτικός τομέας καλείται να έχει ενεργό ρόλο. Όχι υποκαθιστώντας τον ρόλο της Πολιτείας ή των κοινωνικών φορέων, αλλά λειτουργώντας συμπληρωματικά, με πόρους, τεχνογνωσία, συνέργειες και μακροπρόθεσμη δέσμευση.
Μέσα από αυτή την οπτική, η κοινωνική υπευθυνότητα γίνεται ένας διαφορετικός τρόπος να αντιλαμβάνεται κανείς την επιχειρηματικότητα. Ένας τρόπος που δεν αντιμετωπίζει την κοινωνία και το περιβάλλον ως εξωτερικές παραμέτρους της επιχειρηματικής λειτουργίας, αλλά ως μέρος του ευρύτερου οικοσυστήματος μέσα στο οποίο μια εταιρεία αναπτύσσεται και από το οποίο, ταυτόχρονα, εξαρτάται.
Οι επιχειρήσεις που επενδύουν σε αυτή τη λογική δεν περιορίζονται σε δράσεις φιλανθρωπικού χαρακτήρα. Δημιουργούν προγράμματα εκπαίδευσης και απασχόλησης, στηρίζουν την καινοτομία και τη νέα γενιά, ενισχύουν την πολιτιστική δημιουργία, υιοθετούν πρακτικές για τη μείωση του περιβαλλοντικού τους αποτυπώματος, στηρίζουν ευάλωτες ομάδες και αναζητούν νέες μορφές συνεργασίας με φορείς και οργανισμούς. Πρόκειται για ένα μωσαϊκό παρεμβάσεων που, όταν αποκτά στρατηγική κατεύθυνση, μπορεί να μετατρέψει την εταιρική υπευθυνότητα από μια επιμέρους δραστηριότητα σε ουσιαστικό κομμάτι της ταυτότητας ενός οργανισμού.
